Autobiography

                                       

                                           "Glass"

      Sa baranggay namin noon pag narinig mo ang pangalang "Gary boy" yan ang isa sa pinakamakulit na bata at ako yun. nagtaka ako kung bakit gary boy ang pangalan ko yun pala kinuha yun sa palayaw ng tatay ko na Gary. Pagtungtong ko ng Grade 1. Dun ko nalaman yung totoo kung pangalan na Leonard R, Calayag nung panahon nayun ninang ko pa ang nagtuturo sa akin para susugin ang pangalan ko at masanay. Kaya ninang ko ang nag-aalaga sakin kasi ilang taon palang ako nun ng iwan kaming mag-ama ng nanay ko kaya ayun nag decide yung daddy ko na magtrabaho sa Manila. at iwan ako sa mga kumapare nya, sa lola, sa ninang ko marami akong bahay dati. Kaya sa tuwing sasapit ang araw ng mga puso nagtataka ako kung bakit sila naghahanda kinabukasan at dun ko nalaman na ang birthday ko pala ay February 15. At 2000 ang taon ng kapanganakan ko. Buti na nga lang hindi Val,Valentino o kahit anong pangalan na konektafo sa Valentines Day. Dahil ang pangalan ko kinuha sa pangalan ng tstso ko na Leonardo. Dahil lalaki ako nagmana ako sa tatay ko magpapantay na kami ngayon kasi sya 5'9 ako naman e 5'8 palabg siguro tatangkad pa ako. Dahil siguro sa Height ko mah nakakita ng potential ko ksya dito ako nag-aaral ngayon sa Lucena City. Sabi nila tahimik lang daw ako. Siguro may tamang pag-iisip na di kagaya dati na sutil akong bata Dahil siguro sa araw-araw na napapawisan ako malakas ang pangangatawan ko. At kaya ko itong isakripisyo kung kailangang gawin ang isang bagay. Ang tatay ko isa sa sikat na manlalaro ng basketball sa Lopez kaya tuwing naglalaro sya sinasama niya ako pag may nakakasakit sakanya nagagalit ako at parang gusto kong pumasok sa loob ng court at suntukin yung nakakasakit sakanya kaya pagtongtong ko ng Grade 6 sinubukan kong maglaro ng basketball pag nauwi ako lagi akong may sugat may bukol at may bangas ang mukha ko Sa edad na 17 di pa naman ako nagkakasakit ng malala at hindi ako masyadong nagkakasakit siguro dahil nga sa pagbabasketball ko madami itong naidadagdag nito sa katawan ko para di ako maging sakitin. Habang naglalaro ako ng basketball pagtalon ko para erebound ko yung bola di ko inaasahan na sa pagbagsak ko sa paa ng kalaban at dun ako nagsimulang magkaroon ng injury sa aking ankle. Nangamba ako kaya pumunta kami sa Holy Rosary Sa Lopez,Quezon isang Hospital para ipa X-ray ang ankle ko mabuti nalang at wala daw akong serious injury Pag sinabi mong Calayag sa baranggay Gomez,Lopez,Quezon malalaking tao yan at mga manlalaro ng basketball yan ang lahi namin Sa kabila ng pakikipag-kaibigan namin madami na kaming nakabarka na gumagamit ng mariwana,sigarilyo,alak pero di namin yun sinubukan kasi alam naman namin na wala namang mangyayari Napaka pansinin sa akin ng aking mga dimples da pisngi pati yung height ko kasi matangkad daw ako at yung lapad ng katawan ko.

           

     Pag ako ay nag-iisa lang sa bahay/boarding house ginagamit ko ang imagination ko sa future ko at ng pamilya ko na malayo na ang narating ko isa na akong NBA player at nabigyan ko ng magandang buhay ang pamilya ko at ang mabobou kong sariling pamilya Nagkekwentuhan kaming magtotropa maya naya lang nagtatalo talo na sila kasi yung iba ay slow at sumingit na ako at ipinaliwanag na ng maayos aboug dun sa bagay na pinagtatalunan nila. At pagjujudge naman di naman ako harap harapan pag lang talagang sumusobra na at umasta kung sino tsaka ako nagsasalita. Takbo, hawak ng bola, talon, Aral yang ang buhay ko araw araw isang damakmak na pawis ang nawawala sa akin dahil sa pagtatraining . Pero kadalasan pagkatapos ng lahat ng gawain ko. Ayun nararamdaman ko na ang pinakamalungkot kung buhay dahil namimiss ko na ang aking pamilya Naglalakad ako sa amin sa lopez tapos may tumawag sa akin ng idol lumingon naman ako at nakita ko yung mga batang nakakasama ko sa computer shop yun mga batang hindi manlang mapawisan at batad ang mga mata maghapon sa pagcocomputer at isang araw nagtanong sila sa akin idol pano ba magbasketball. Sabi ko madali lang yan kung handa ka mapagod,masaktan at matoto. Bumili ka muna ng bola at araw-araw kang mag dribble. At yun na nga sa paglalakd kung yun. yun ay katanghaliang tapat alas dose natuwa ako sa mga batang iyon natalagang nagtyaga Kumakanta ako paminsan-minsan lalo na pag may video okie sa bahay namjn sumasayaw din ako at nakakasali pa nga ako pag may event noon sa school namin. Ngunit hindi naman ako ganun kagaling at wala akong oras para pagtuunan yun dahil ang aking tagalang pinagsisikapan ay ang pagbabasketball ko kasi ito ang talent ko ito ang passion ko Grade 6 ako nun ng makasana ako sa palarong STCAA 2011-2012 okay langnaman kahit talo kami pero kung tutuusin kaya saba namin makapasok sa finals kaso lang naprotesta kami ng San pablo kasi tinambakan namin sila ng 20 points dahik daw wala kaming paris ng short kasi di pa tapos gawin nung mga oras nayun kaya kami nalaglag . pero kahit talo kami okay lang. at pag uwi ko bigla akong nagkabulutong kaya nung Recognation day namin puro peklat angmukha ko nung kuhain ko ang award na Athlete of the year pati nung graduation day namin Nag uwi si daddy noon kasi bakasyon niya sa trabaho nag-iinoman silang magpipinsan. Pinabili ako ni daddy ng alak at lagkakarinig ko ibigay mo dun sa kabila kasi msy nsg iinoman din nung mga oras nagun at pagkabili ko binigay ko agad at pagbalik ko ng sukli kay daddy at hinanap ni daddy yung alak sabi ko sabi nyo po ibigay ko sa ksbila tas sabi ni daddy sa amin yun. Okay lang maigi naman at marunong ka sa iba. Kaya ngayon di na ako masyadong inuutusan pag sa malalapit si daddy na ang bumibili kaya tingin ko yun ang malaki kung pagkakamali Dahil si daddy ay pala kaibigan tingin ko namana ko namana ko yun sakanya kasi kahit saan wala pa naman akong nakakaaway halos lahat nga ng nadadaanan ko sa lopez kaibigan ko kakilala ko sa court sa computer shop at sa school 7 years old ako noon may natirang isang mag-anak sa tapat ng bahay namin ngunit wala yung tatay nila kasi nagtatrabaho sa ibang bansa tapos nakita ko yung anak nilang babae at dun ko naramdaman ang puppylove at pagkatapos nun lagi namin syang kalaro one time nga nagkasama kaming dalawa sa isang taguan dun ko naramdaman ang salitang kilig, Halos di ako makaimik nun lagtungtung nya ng Grade 6 at nakagraduate na sya di inaasahang umalis silang mag-anak Sa basketball talaga ako nakilala ng marami kahit sino kilala ako basta player ng basketball sa Lopez sabi nil mabait daw kadi akong kalaro at hindi madaya.

              

      Isa akong Varsity player sa Calayan Educational Foundation Inc, Naglalaro lang ako dati sa mga liga ngunit ng dahil sa isa kong kateam dati sa school namin na sa Calayan nag aaral inakit nya akong mag try out at napasok naman ako bilang Varsity player inoperan kami ng libre bahay dito sa St.Jude naglipat kami dito mula nung June . 8 months na kaming naninirahan Naninirahan kami dito ng libre pero pag minsan kami nag-aambagan kami sa tubig,kuryente, Kanya kanyang pagkain at pamasahi gastusin sa school at mga sabon Sa bahay namin maingay lagi. Lagi kaming bagbibiruan tas magulo kami lagi kami'y naghaharutan kahit malalaking tao kami Paborito kong lugar sa bahay ay yung kwarto. Dito ako nagrereview,nagchacharge ng cellphone, at syempre humihiga dito rin ako nagsusulat at dito ako nagmumukmuk pag iisip ko ang aking pamilya Pinakamasayang pangyayari pag nandito sa bahay pag nagjajamming kaming lahat Sa walong buwan na paninirahan namin dito wala pa naman masamang nangyayari sa bahay na ito Pag mag-isa lang ako dito sa bahay natutulala ako at naiisip ko ang aking pamilya at dun ko malalaman na namimiss ko sila Lagk kong tinatago sa gamit ko ay ang aking sabonan kasi minsan may gumagamit ng aking gamit pero hindi naman binabalik Sa bahay namin lahat nalalaman walang tinatagong sekreto kaya sa aming bahay pag may gustong sabihin sinasabi agad Pero di ako ganun kasaya sa paninirahan namin dito dahil sobrang lungkot ko dahil sa aking pamilya naiisip ko sila at dun ko sila lalong namimiss pero magtitiis parin ako kasi para da amin din lahat ng ginagawa kong ito .